شيخ الاسلام ، ابن‌حجر شافعى در كتابش « الصواعق » و جلال‌الدّين سيوطى شافعى در كتاب « الثغور الباسمة فى مناقب السيدة فاطمه » و كتاب « احياء الميت في ذكر اهل البيت » و « السمطين فى كتاب السبطين » و « اسنىالمطالب فى فضايل علىّبن‌ابىطالب . » اصطلاح « الحجّة » ذهبى گويد : « بالاترين عبارت‌ها در مورد راويان مقبول از اين قرار است : ثبت ، حجّة ، حافظ ثقة و متقن ثقة و ثقة و بالاتر از آن ثقة ، و بالاتر از آن صدوق ، و لا بأس به ، و ليس به بأس ، و بالاتر از آن اينكه در جايگاه صدق است ( محلّه الصدق ) ، و جيّد الحديث ، صالح الحديث ، شيخ وسط ، شيخ ، حسن الحديث ، صدوق ان‌شاءاللَّه ، صويلح و مانند آن . » « 1 » و گفته است : « حافظ در عرف بالاتر از مفيد است هم‌چنان كه حجّت بالاى ثقه است . » « 2 » و عراقى گويد : « ابن‌ابوحاتم گفته است ، لفظها را در جرح و تعديل ، بر مرتبه‌هاى مختلفى ديدم ، پس اگر درباره‌ى كسى گفته شد : او ثقه يا متقن است ، يعنى به حديثش احتجاج مىشود . ابن صلاح گويد : و هم‌چنين است اگر گفته شود : ثبت يا حجّة و هم‌چنين اگر در عدالت گفته شود : حافظ يا ضابط . خطيب گويد : بالاترين عبارت‌ها اين است كه گفته شود : حجّت است يا ثقه است . » « 3 » سخاوى گفته است : « اقتضاى سخن ابوداود اين است كه حجّت قوىتر از ثقه است و توضيح اينكه « آجرى » درباره‌ى سليمان‌بن‌بنت شرحبيل از او پرسيد ، گفت : ثقه‌اى است كه اشتباه مىكند همان‌گونه كه مردم اشتباه مىكنند . آجرى گفت : به او گفتم : او حجّت است ؟ پاسخ داد : حجّت ، احمدبن‌حنبل است . و همين‌گونه

--> ( 1 ) . ميزان الاعتدال 1 / 4 . ( 2 ) . تذكرة الحفّاظ 3 / 979 . ( 3 ) . شرح الفية الحديث از زين عراقى 2 / 4 .